Tuha za matir’yu [1]

Ta moya i matinko, ta moya i ridnisinka.
Ta moya i matinko, ta moya i dorohisinka.
Ta na koho z vy nas brosayete
Takyh malyh ta dribnyh?
Ta matusyu z moya ridnisinka,
Ta i vstante, ta i podyvitsya, ta i rozporyaditsya,
Ta moya i matinko, ta moya i zozulenko.
Ta vesnoyu v sadochku zozuli kuvatymut,
A ditochky z malenki matusyu shukatymut.
Ta vony vze z yiyi ne naidut, moya i matuse.
Ta kudy z vy zibralys,
Ta kudy z vy naryadylysya,
Oi matusyu moya i ridnesenka,
Oi matusyu z moya i dorohesenka?
Ta nema z maku, cvitnishoho nad makivochku,
Ta nema rodu ridnishoho nad matinochku.
Oi matusyu z moya ridnisenka,
Ta yaku z vy hatku zabazaly sobi tisnesenku.
Ta tudy z ni sonechko ne zahriye,
Ni viter ne zaviye,
Ta moya i matusenko, moya i ridnesenka.
Oi matusenko z, proshchavaite
Ta i dlya nas mistechko prybiraite,
Bo yak ze my tut i zytymem,
Ta yak ze my tut i horyuvatymem.
Ta bahacko ostalosya – shestero,
Ta odne shche i i v kolysci manyusinke.
Oi matusyu z moya i ridnenka,
Oi ustan, oi poryadochok ze nam dai.
Oi matusyno, moya i ridnenka,
Oi Boze, oi Boze mii.

("Konchyla", – promovlyaye).